"Waterskiën. Jeuh! Op zich had ik niet zo'n grote behoefte om mee te gaan. Ik heb immers m'n hele leven nog. Maarja, je weet niet wanneer het stopt, dus dan kan je het maar beter alvast gedaan hebben. En zo geschiedde. Met het idee dat ik wel niet verder zou komen dan 3 golven liet ik me meesleuren door de kabel. Voor ik het wist was ik alweer op de helft van de baan en vond ik het alweer genoeg voor de eerste keer. En met het idee dat ik toch niet door de bocht gekomen was, liet ik me maar vallen. Achteraf niet zo slim, want vanaf daar was het ongeveer zo'n 20 minuten zwemmen tot de kant. Leuk. Met die grote waterski's. Maar vanaf de volgende rondjes ging het eigenlijk verbazingwekkend lekker. En maakte ik de ronden gewoon af. Lekker dan. Weer een ervaring rijker. Morgen weer?"
"Waterskiën. Wauw! Toen we uiteindelijk aankwamen in Best was het redelijk goed weer. Dit was eigenlijk mijn enige voorwaarde namelijk: geen regen~! Mijn gebeden waren verhoord en de eerste groep ging van start. Het zag er allemaal super simpel uit totdat degene kwamen die het nog nooit eerder hadden gedaan. De moed begon mij een beetje in de schoenen te zakken, want sommigen vielen al na nog niet eens 10 meter... Uiteindelijk was het uurtje van de eerste groep om en mochten wij (de 2de groep) laten zien wat we konden. Je kreeg een wet-suit (dat nog een beetje vochtig was) en je ski's kon je ophalen. We hadden instructies gekregen en weg waren de eersten! Ze vielen gelijk bij de eerste bocht. Ik dacht dat gaat lekker, nu ik nog. Na een goede start, veel water in mijn gezicht en wat gestuiter dacht ik wat is dit gaaf~! Totdat ik bij de eerste bocht kwam, ik in totaal zo'n 3 keer gevallen en heb moeten zwemmen naar de kant en 10 minuten terug moeten lopen (niet overdreven). De 4de keer vond ik dat het moest lukken en jawel een echte waterskiër was geboren. Het duurt even voordat je het doorhebt maar als het eenmaal lukt is het echt geweldig leuk, iets wat iedereen een keer moet proberen!"
''Waterskiën, ....tja...Ohhh. Na maar 1 keer fout te zijn gereden...(wat best knap is voor een chaufeur die niet weet waar hij heen moet gaan) kwamen we dus eindelijk in Aquabest aan. Net als Mitchell dacht ik "kom laat ik in de 2e groep gaan, dan kan ik kijken hoe je het niet moet doen" Dus stonden we een uurtje op het balkon naar de andere groep te kijken. Samen met de chaufeur, die ons angst aan het aanpraten was. En toen kwam die eerste grote opdracht al......... Je wetsuit aantrekken. Het viel best mee. Na poging 2 had ik hem helemaal goed aan. Daarna de ski's,....daar had ik ook gelijk de verkeerde te pakken. Ja,ja ik weet dat ik de kleinste ben van onze site, maar kinder ski's waren toch echt te klein. Maar goed, toen moest ik dus van start. Ik dacht he...het gaat goed. Niet dus want een seconde na deze gedachten lag al in het water naar m'n ski's te zoeken. Dus...poging 2. Ik kwam toen zomaar bij de eerste bocht en ik kwam er zelf door heen. daarna krijg je zo'n grote klap aan de kabel dat ik niet goed instuurde voor de 2e bocht. Dit ging de 3e keer ook zo. En de 4e keer eigenlijk ook, maar toen moest ik loslaten omdat er iemand in de baan lag. En bij de 4e keer was het de grote doorbraak. Ik kwam tot bocht 3, en de keer daarna lukte het zelfs een heel rondje. En toen was ik dood op.
Waterskiën.........heel erg leuk, maar niet echt iets wat ik dagenlijks zou kunnen doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten